Noodkreet van Deventer Molukkers: honderdduizenden euro’s nodig om Maranathakerk op te knappen

AUDIO Precies zestig jaar na aankomst is de Molukse gemeenschap niet meer weg te denken uit Deventer, met de Maranathakerk als stralend middelpunt. Maar hoelang nog? Geld om de opvallende ontmoetingsplek te onderhouden is er niet. Honderdduizenden euro’s zijn nodig. Met een nieuw boek hopen ze een deel van het bedrag op te halen.

De Maranathakerk ligt verscholen tussen de woonblokken in het Oranjekwartier. De bijzondere, ronde bouwstijl valt meteen op. Binnen zijn de muren in het blauw van de zee geverfd. Dit middelpunt van de Molukse gemeenschap ziet er op het eerste gezicht goed uit. 

Maar er is meer aan de hand. ,,Het gebouw is dertig jaar oud en nooit goed onderhouden. Het is toe aan een flinke opknapbeurt’’, zegt Frans Latupeirissa (70). Daarom sloegen hij en Alex Thenu (73), Elias Pattij (60) en voormalig wethouder Jos Fleskes (67) de handen ineen.https://omny.fm/shows/de-stentor/zonder-de-molukkers-stond-deze-kerk-er-niet-frans/embed

Speciaal voor de Open Monumentendag, begin september, is een boek gemaakt. De Maranathakerk, sinds 2019 een gemeentelijk monument, opent dan de deuren. De titel is helder: ‘Gisteren is nodig om morgen te begrijpen, 60 jaar Molukkers in Deventer’.

Frans Latupeirissa, Elias Pattij en Alex Thenu hopen met een boek geld op te halen voor de Maranathakerk.
Frans Latupeirissa, Elias Pattij en Alex Thenu hopen met een boek geld op te halen voor de Maranathakerk. © Ronald Hissink

Een noodzakelijk boek, vinden de initiatiefnemers. Volgens Latupeirissa kennen Deventenaren de rol van de Molukkers in de stad. ,,Maar ze hebben wel een vertekend beeld. Je hoort altijd over de pijn en de frustratie. En die is er ook, die moet je vertellen. Daarnaast is er het verhaal van de derde en vierde generatie die hier is opgegroeid en de relaties die zijn aangegaan met niet-Molukkers.’’

De Stentor zet drie belangrijke momenten voor de Deventer Molukkers op een rij:

1. Aankomst in Deventer

Veel Molukse mannen hebben in de Tweede Wereldoorlog en later de dekolonisatieoorlog gevochten onder de Nederlandse vlag. De overheid haalde deze soldaten en hun families precies zeventig jaar geleden naar Nederland voor een tijdelijk verblijf. Nog op de boot of op de kade kregen ze hun militair ontslag. Tijdelijk werd definitief, maar de Molukkers hadden in Nederland geen zicht op een toekomst.

Na jaren in opvangkampen, zoals in het voormalige concentratiekamp Westerbork, ontstonden in heel Nederland Molukse wijken. Zo ook in het Deventer Oranjekwartier, op de kop af zestig jaar geleden.

,,Het was beleid van de overheid’’, zegt Alex Thenu, die een hoofdstuk schreef van het boek. ,,De gedachte was: als er geen perspectief is, moeten we ze dat geven. Dat betekent ook dat ze aan het werk moeten. In het kamp mochten ze niet werken.’’ Veel van de nieuwe Molukse Deventenaren kregen werk in de blikfabriek van Thomassen & Drijver.

2. Opbloeiende gemeenschap leidt tot bouw Maranathakerk

Het kostte de Molukkers tijd om hun rol te vinden in Deventer. ,,Integratie heeft ook te maken met acceptatie’’, schetst Latupeirissa. ,,Je kunt wel willen integreren, maar als je niet geaccepteerd wordt, kun je er nog lang over praten.’’

Langzaam ontstonden stichtingen en uiteindelijk een kerk. Niet meer dan logisch, geeft Elias Pattij aan. ,,Het is voor mij echt ondenkbaar dat er geen Molukse kerk in een Molukse wijk is. In de jaren waarin men zich in de steek gelaten voelde, was de kerk een plek voor hoop en troost.’’

Met de bouw van de Maranathakerk, waar Elias Pattij, Alex Thenu en Frans Latupeirissa allen bij betrokken zijn, werd in 1991 begonnen.
Met de bouw van de Maranathakerk, waar Elias Pattij, Alex Thenu en Frans Latupeirissa allen bij betrokken zijn, werd in 1991 begonnen. © Ronald Hissink

Eerst werd gekerkt in een kleuterschool. In 1991 begon de aanleg van een uniek gebouw op dezelfde locatie in het Oranjekwartier. ,,Het is nu een gemeentelijk monument vanwege de bijzondere architectuur van Aldo en Hanny van Eyck. Dat zijn wereldvermaarde architecten. Al tijdens de bouw kwamen studenten uit Japan kijken’’, aldus Latupeirissa. 

3. Geworteld in de stad

Dertig jaar later merken de initiatiefnemers van het boek dat tijden veranderen. De Molukkers zijn echt in Deventer geworteld. Mensen van de derde of vierde generatie spreiden hun vleugels uit, zegt Latupeirissa. ,,Ze blijven niet per se in Deventer.’’ Al blijft de binding met de geboorteplaats er volgens hem wel.

Pattij vindt het belangrijk om de ‘ankerpunten’ van de Molukse gemeenschap te behouden. De Maranathakerk is daar een voorbeeld van. ,,Doordat het een monument is, heeft het ook een bepaalde status. Cultuurhistorisch voor de aanwezigheid van Molukkers en als pareltje voor heel de stad Deventer’’, vult Latupeirissa aan.

Honderdduizenden euro’s nodig

Om de Maranathakerk in goede staat te behouden, moeten honderdduizenden euro’s binnengehaald worden. ,,We denken 2,5 tot 3 ton nodig te hebben om het gebouw op niveau te brengen’’, zegt Jos Fleskes. Daarna moet er 50.000 tot 60.000 euro per jaar in de kas komen om de kerk te kunnen onderhouden.

De opbrengsten van het boek Gisteren is nodig om morgen te begrijpen, 60 jaar Molukkers in Deventer gaan naar het behoud van de kerk. Het boek is voor 17,50 euro te koop op de Open Monumentendag en daarna voor 19,50 euro verkrijgbaar via pieterdjo@gmail.com.

Bron : https://www.destentor.nl/deventer/noodkreet-van-deventer-molukkers-honderdduizenden-euros-nodig-om-maranathakerk-op-te-knappen~a6db4a6d/ : Castor van Dillen 26-08-21, 08:30

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.